lichaam

Vele mensen hebben een deel van hun lichaam waar ze niet tevreden mee zijn. Dr. Wim Danau heeft een groot aantal buikwandcorrecties, liposucties, armliften, dijbeenliften en vele andere figuurcorrigerende procedures uitgevoerd. Er zijn veel verschillende redenen waarom mensen kiezen voor cosmetische chirurgie, maar alle patiënten melden een gevoel van toegenomen lichaamsvertrouwen en eigenwaarde na hun procedure.lichaam kliniek Dr. Wim Danau

Er wordt voortdurend vooruitgang geboekt in de cosmetische chirurgie en de niet-chirurgische behandelingen, daardoor kunt u nu verwachten dat de nieuwste technieken worden gebruikt met een kortere hersteltijd. Cosmetische chirurgie van het lichaam kan de vorm en de stevigheid van het onderliggende weefsel dat vet en huid ondersteunt verbeteren. Overtollig vet en verslapte huid kunnen worden verwijderd om aandoeningen die worden veroorzaakt voor een deel door leeftijd, zwangerschap of massief gewichtsverlies te behandelen. Een of meerdere van de bovenstaande procedures kan worden gebruikt om u te helpen de gewenste lichaamsvorm terug te krijgen.

Het schoonheidsideaal is gebaseerd op de normen van schoonheid die in een bepaald geografisch gebied van toepassing zijn. Ze veranderen in de tijd, schoonheid lijkt niet constant te zijn.
Het schoonheidsideaal is in de geschiedenis constant in beweging. Het gaat hierbij om de criteria die worden gesteld aan verschillende onderdelen van het lichaam en het gezicht. Het schoonheidsideaal is de ideale verhouding, de juiste proporties worden beschouwd als een voorwaarde voor schoonheid. Vanuit een strikt morfologisch oogpunt moet het lichaam van een man zeker zeven en een half keer zo groot zijn als zijn hoofd. Een ideaal lichaamsgewicht zou zijn wanneer deze acht keer de zwaarte van het hoofd is. Leonardo da Vinci definieerde de correcte proporties in een schema van de man van Vitruvius (1490). Echter, het zou te simpel zijn om alleen te kijken naar de morfologische criteria van schoonheid. Veel criteria moesten worden toegevoegd en er werd rekening gehouden met verschillen in tijd en geografische gebieden.

In de Prehistorie was een mooie vrouw in de eerste plaats een vruchtbare vrouw. Een mooie vrouw had in die tijd mooie, royale rondingen en mooie benen.

In het westen, tijdens de Oudheid, veranderde het beeld van schoonheid, schoonheid werd vanaf dat moment gekoppeld aan gezondheid en vorm. Een mooi lichaam moest gespierd en slank zijn. In de tweede plaats werd schoonheid gekoppeld aan erotiek, vrouwen werden meer en meer slank en schaars gekleed afgebeeld. De make-up deed haar eerste intrede in het noorden van de middellandse zee, in een tijd waar vrouwen begonnen met de lippenstift. De eyeliner en oog make-up waren voor het eerst te zien in Egypte.

In de middeleeuwen was schoonheid puur. Vrouwen mochten geen make-up dragen van de kerk. Echter, kalk werd gebruikt om een (valse) belofte te doen, om jonger te lijken.

Tijdens de renaissance werden manieren (het moraal) vrijgegeven en schoonheid werd sensueel, weelderig. Vrouwen werden afgebeeld als jong, weelderig en blond. In Italië, met name in Venetië werden de nieuwe normen van schoonheid gesteld, met name door de beroemde schilders.

De zeventiende eeuw markeert het begin van de verfijning. In de groep van de bevoorrechten, gingen vrouwen make-up gebruiken: ze kregen een ‘’rouge teint’’ door middel van blush, verder moesten ze heel wit zijn. Blush wordt gebruikt om het effect van blozen na te bootsen, het toppunt van romantiek. De vrouw ging in die tijd haar zandloperfiguur benadrukken, de beroemde korset deed zijn intrede. Het haar speelde in die tijd ook een belangrijke rol in de schoonheid van de vrouw, het haar moet lang en zorgvuldig gekruld zijn. In die tijd waren ook pruiken met lange blonde krullen, te zien, ook voor mannen.

In de achttiende eeuw, is make-up niet langer synoniem aan schoonheid. De natuurlijke schoonheid keert terug.

In de negentiende eeuw bestaan er twee schoonheidsidealen naast elkaar: de burgerlijke vrouw in goede gezondheid met rode wangen en de jonge vrouw die mager, bleek en breekbaar is. De klassenstrijd, waar bourgeoisie en proletariaat tegenover elkaar staan, lijkt te worden omgezet in de schoonheid van vrouwen.

In Europa aan het begin van de twintigste eeuw is er een nieuwe perceptie van schoonheid te zien: de vrouw die dun is, met een jongensachtig kapsel. De korset, die vrouwen beknelde, maakt plaats voor vrouwen die vrijheid hebben en in goede gezondheid zijn. De natuurlijke slankheid doet zijn terugkeer in het schoonheidsideaal.

Met de ontwikkeling van betaald verlof komt er een nieuw schoonheidsmodel, vrouwen moeten niet meer wit, maar bruin en dun zijn, het hele jaar door. Vrouwen gaan naar de zonnebank of gebruiken cosmetische producten, zoals zelfbruiner, om de juiste kleur te krijgen.

De tweede helft van de twintigste eeuw werd gekenmerkt door de sensuele schoonheid. Blond haar was het meeste te zien en paste bij de verleiding.

In het westen is het schoonheidsideaal van vandaag het model van het uiterste. Het schoonheidsideaal kan worden vergeleken met een barbiepop, een blonde vrouw met een wespentaille en lange dunne benen. Toch moet worden gezegd dat als de barbiepop een echte vrouw zou zijn geweest ze niet eens zou kunnen staan, haar afmetingen kloppen niet.

Het schoonheidsideaal bereiken is een doel geworden voor veel vrouwen, maar vele kunnen het niet bereiken. Veel foto’s van vrouwen in tijdschriften worden eerst flink geretoucheerd voordat zij worden afgebeeld in een glossy. De vrouwen die men als modellen neemt zijn daarom ideaal in de ogen van veel vrouwen. Nu is er wereldwijd een hype van slankheid onder jongeren. Het is niet langer een dieet waar ze op redelijke wijze een aantal kilo’s kwijtraken. Maar steeds vaker wegen jongeren minder dan 50 kg en is hun BMI ver beneden normaal. Dit is gedeeltelijk veroorzaakt door het schoonheidsideaal.

Contacteer Dr. Wim Danau om uw wensen en de verschillende mogelijkheden persoonlijk te bespreken in alle discretie.